دفتر بودجه کنگره گزارش داده که تحلیلش بر پایه یک طرح نهایی انجام نگرفته است؛ چرا که وزارت جنگ آمریکا تاکنون جزئیات کامل این معماری پیچیده را منتشر نکرده است. این گزارش تاکنون روشنترین تصویر را از هزینه واقعی پروژه و همچنین چالشهای عظیم فنی و مالی ساخت یک سپر فضایی در برابر حملات موشکی ارائه میدهد.
به نقل از ایسنا، ابتکار «گنبد طلایی برای آمریکا» از طریق فرمانی اجرایی ایجاد شد که ترامپ در نخستین هفته دور دوم ریاستجمهوری خود امضا کرد. این دستور خواستار ایجاد شبکهای گسترده برای شناسایی، رهگیری و نابودی موشکها در مراحل مختلف پرواز، از جمله از فضا شده بود.
ژنرال «مایکل گوتلاین»، مقام پنتاگون که مسئول اجرای پروژه است، در ماه مارس گفته بود این برنامه تا سال ۲۰۳۵ حدود ۱۸۵ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت اما دفتر بودجه کنگره بازه زمانی طولانیتری را در نظر گرفت و برآورد کرد که تنها هزینههای ساخت و خرید تجهیزات طی ۲۰ سال از یک تریلیون دلار فراتر خواهد رفت.
بخش عمده این هزینه مربوط به رهگیرهای مستقر در فضاست؛ تسلیحاتی که قرار است موشکها را اندکی پس از شلیک منهدم کنند. طبق این گزارش، حدود ۷۰ درصد کل هزینهها صرف بخش فضایی خواهد شد.
دفتر بودجه کنگره تخمین زده است که فقط خرید رهگیرهای مداری کافی برای نابودی حدود ۱۰ موشک بالستیک حدود ۷۲۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
ایده «گنبد طلایی» تا حدی از سامانههای چندلایه دفاع هوایی اسرائیل موسوم به «گنبد آهنین» الهام گرفته شده است اما سامانه اسرائیلی برای محافظت از منطقهای کوچکتر و مقابله با تهدیدهای کوتاهبرد طراحی شده، در حالی که نسخه آمریکایی قرار است از کل خاک اصلی آمریکا، آلاسکا و هاوایی در برابر موشکهای بالستیک و هایپرسونیک دوربرد دفاع کند.
ترامپ در فرمان اجرایی خود گفته بود: «در ۴۰ سال گذشته، تهدید ناشی از تسلیحات راهبردی نسل جدید نهتنها کاهش نیافته، بلکه شدیدتر و پیچیدهتر شده است.» او به پیشرفتهای روسیه، چین و دیگر رقبا در زمینه موشکهای هایپرسونیک و بالستیک اشاره کرده بود. ترامپ همچنین گفته بود میخواهد این سامانه پیش از پایان دوره ریاستجمهوریاش در ژانویه ۲۰۲۹ عملیاتی شود؛ جدول زمانی بسیار جاهطلبانهای برای پروژهای که نیازمند پیشرفتهای فناوری گسترده و توسعه عظیم زیرساختهای دفاع موشکی آمریکا است.
دفتر بودجه کنگره اعلام کرد سامانهای که در این برآورد تصور شده، احتمالا میتواند یک حمله محدود از سوی کشوری مانند کره شمالی را دفع کند اما در برابر حمله گسترده موشکی روسیه یا چین ممکن است ناتوان شود.
رهگیرهای فضایی یکی از بحثبرانگیزترین و پرهزینهترین بخشهای این طرح محسوب میشوند. حتی ژنرال گوتلاین نیز خطرات مالی این بخش را پذیرفته است. او ماه گذشته در شهادت خود در کنگره گفت اگر پنتاگون نتواند این رهگیرها را با هزینهای قابل قبول تولید کند، «وارد مرحله تولید نخواهیم شد.»
کنگره آمریکا تاکنون بودجه قابل توجهی را برای این ابتکار اختصاص داده است. بسته مصالحه جمهوریخواهان موسوم به «لایحه بزرگ و زیبای واحد» سال گذشته حدود ۲۵ میلیارد دلار برای تقویت سامانههای یکپارچه دفاع هوایی و موشکی مرتبط با گنبد طلایی اختصاص داد.
پنتاگون همچنین در جدیدترین درخواست بودجه خود از کنگره خواسته است اواخر امسال لایحه دیگری تصویب کند که ۱۷ میلیارد دلار دیگر به این پروژه اختصاص دهد.
دولت ترامپ از این طرح به عنوان اقدامی ضروری برای مقابله با تهدیدهای موشکی روبهرشد و نوسازی توان دفاع داخلی آمریکا دفاع کرده است اما این برآورد جدید احتمالا فشارها در کنگره را درباره امکانپذیری فنی، ضرورت راهبردی و پایداری مالی پروژه افزایش خواهد داد.
سناتور «جف مرکلی» دموکرات ایالت اورگن که درخواست این گزارش را داده بود، پس از انتشار آن بهشدت از پروژه انتقاد کرد و گفت این طرح «چیزی جز هدیهای عظیم به پیمانکاران صنایع دفاعی نیست که هزینه آن را مردم عادی آمریکا میپردازند.»